கடந்த அக்டோபர் முதல் தேதி அளவில் நடந்த வால்டாய் மாநாட்டில் ரஷ்ய அதிபர் புதின் சொன்னது இதுதான். இந்தியா தன் அளவாலும் பன்முகத்தன்மையாலும் வியக்க வைக்கிறது. நூற்று ஐம்பது கோடி மக்களில் அறுபது கோடி பேர் இந்தியை தாய்மொழியாக கொண்டாலும், மற்றவர்கள் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் போன்ற தங்கள் மொழிகளில் வாழ்ந்தும் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள் என்பது அற்புதம் என்றார். இது உலக நாடுகளுக்கு பாடம் என்றும் சொன்னார்.
இப்படி வெளி உலகம் பாராட்டும் போது, உள்நாட்டில் சில சமூக விரோத சக்திகள் ஜென் புரட்சி என்ற புதிய பெயரில் நாட்டை துண்டாடும் வேலையை செய்கின்றன. புரட்சி என்றால் மாற்றம் தான். ஆனால் மாற்றம் என்ற போர்வையில் மொழி, இனம், மதம் என்று பிரித்து, இளைஞர்களின் கோபத்தை தூண்டி விட்டு நாட்டின் அடித்தளத்தை அசைக்க பார்க்கிறார்கள். இது புரட்சி அல்ல, தேசத்தை பலவீனப்படுத்தும் சதி.
பகுதி மூன்று - நூற்று எழுபத்து நான்கு உயிரை காத்த வீரமும், அதை மறக்கும் அரசியலும்
மூன்றாவது செய்தி தான் மிகவும் நெகிழ்ச்சியானது மற்றும் சிந்திக்க வைப்பது.
கடந்த செப்டம்பர் முப்பதாம் தேதி துபாயில் இருந்து டெல் அவிவ் சென்ற விமானத்தில், துணை விமானி விமானத்தை வேண்டுமென்றே விழ வைக்க முயன்ற போது, இந்திய விமானி ஸ்மித் மச்சார் கழுத்திலும் கையிலும் கத்திக்குத்து காயங்களுடன் போராடி விமானத்தின் கதவை திறந்து நூற்று எழுபத்து நான்கு உயிர்களை காப்பாற்றியுள்ளார். அதில் இஸ்ரேல் நாட்டு மக்களும் இருந்தனர்.
இஸ்ரேல் பிரதமர் நெதன்யாகு, அதிபர் உட்பட இஸ்ரேல் மக்கள் அனைவரும் அவரை உண்மையான கதாநாயகன் என்று பாராட்டி, மும்பையில் சுவரொட்டிகள் வைத்து நன்றி சொன்னார்கள். அவர் நூற்று எழுபத்து நான்கு பேரின் உயிரை காப்பாற்றினார் என்று இஸ்ரேல் அரசே அறிவித்தது.
இப்படி உலகமே ஒரு இந்தியனின் வீரத்தை பாராட்டும் போது, இங்கு சில அரசியல்வாதிகள், உலகமே பாராட்டாத, தீவிரவாதத்தை ஆதரிக்கும் நாடுகளின் செயல்களில் ஆர்வம் காட்டுவதும், அவற்றை நியாயப்படுத்துவதும் தான் வேதனை.
ஒரு பக்கம் உயிர் காக்கும் மனித நேயம், இன்னொரு பக்கம் உயிர் பறிக்கும் தீவிரவாதத்திற்கு ஆதரவான அரசியல். இதில் எது நம் கலாச்சாரம்?
இந்த மூன்று செய்திகளும் ஒரே கேள்வியை தான் எழுப்புகின்றன. உலகம் இந்தியாவை எதற்காக பாராட்டுகிறது? ஒற்றுமைக்காக, மனித நேயத்திற்காக, உயிர் காக்கும் வீரத்திற்காக.
ஆனால் உள்நாட்டில் சிலர் எதை நோக்கி தள்ளுகிறார்கள்? பிரிவினைக்காக, துண்டாடுதலுக்காக, தீவிரவாதத்தை நியாயப்படுத்தும் அரசியலுக்காக.
புதின் பாராட்டிய ஒற்றுமையையும், இஸ்ரேல் பாராட்டிய வீரத்தையும் காக்க வேண்டுமானால், ஜென் புரட்சி என்ற பெயரிலும், மனித உரிமை என்ற பெயரிலும் வரும் பிரிவினை மற்றும் தீவிரவாத ஆதரவு அரசியலை நாம் அடையாளம் கண்டு புறக்கணிக்க வேண்டும். அதுவே இந்தியா என்ற யோசனைக்கு நாம் செய்யும்
உண்மையான மரியாதை.
