சாதி கட்சியை தேர்தலில் நிற்க தடைவிதிக்க சட்டம் வருமா!

தமிழக அரசியலின் வரலாற்று முரண் இதுதான். அதன் அடித்தளமே ஜாதி எதிர்ப்பு. 1916-ல் தொடங்கப்பட்ட தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கம் என்ற நீதிக்கட்சி பிராமணர் அல்லாதோருக்கு கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் இடம் கேட்டது. 1925-ல் தந்தை பெரியார் தொடங்கிய சுயமரியாதை இயக்கம் பெயருக்குப் பின்னால் ஜாதிப் பட்டம் வேண்டாம் என்று பரப்புரை செய்தது. இதன் தாக்கத்தால் தமிழகத்தில் ஜாதிப் பட்டத்தை பெயரிலிருந்து நீக்கும் வழக்கம் இந்தியாவில் வேறு எந்த மாநிலத்திலும் இல்லாத அளவுக்கு பரவலானது.

1949-ல் திமுகவும் 1972-ல் அதிமுகவும் உருவாகி 1967 முதல் மாறி மாறி ஆண்டன. இரண்டுமே கொள்கை அளவில் ஜாதி ஒழிப்பை பேசின. இட ஒதுக்கீட்டில் 69 சதவீதத்தை அரசியல் சாசனத்தின் ஒன்பதாவது அட்டவணையில் சேர்த்து பாதுகாத்தது தமிழகம்.

மாற்றம் 1980-களுக்கு பிறகு தொடங்கியது. பெரிய கட்சிகளில் தங்களுக்கு போதிய பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்று கருதிய பல சமூகங்களின் ஜாதி சங்கங்கள் அரசியல் கட்சிகளாக உருமாறின. வட தமிழகம், தென் தமிழகம், கொங்கு மண்டலம் என ஒவ்வொரு பகுதியின் பெரும்பான்மை சமூகத்தை மையமாகக் கொண்ட கட்சிகள் உருவாயின. பின்னர் தங்களை அனைத்து மக்களுக்குமான கட்சி என்று மறுவரையறை செய்தாலும், மக்கள் மனதில் அவை குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் கட்சிகளாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.

இதற்கு கூட்டணி அரசியல் பெரும் பலம் சேர்த்தது. ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் 5 முதல் 10 சதவீத வாக்குகளை திரட்டும் சிறு கட்சிக்கு கூட்டணியில் பேரம் பேசும் வலிமை கிடைக்கிறது. இதனால் ஜாதி ஒழிப்பை கொள்கையாகக் கொண்ட பெரிய கட்சிகள் வெற்றிக்காக ஜாதிக் கட்சிகளுடன் கைகோர்க்கும் விசித்திர நிலை உருவானது.

இதன் நேரடி விளைவு கிராமங்களில் தெரிகிறது. கோயில் திருவிழாக்களில் முதல் மரியாதை மோதல்கள், பொது வழி, சுடுகாட்டு பாதை தகராறுகள், ஜாதி மாறி திருமணம் செய்தவர்களுக்கு எதிரான மிரட்டல்கள், ஜாதி தலைவர்களின் பிறந்தநாள் ஊர்வலங்களின்போது பதற்றம், 144 தடை உத்தரவுகள் என கடலூர், விழுப்புரம், விருத்தாசலம் போன்ற பல பகுதிகளில் மக்கள் இதை நேரடியாக பார்த்துள்ளனர்.

தேசிய களம்: மண்டல் முதல் இன்று வரை

இது தமிழகத்துக்கு மட்டும் உரியதல்ல. சுதந்திரத்துக்கு பிறகு முதல் 20 ஆண்டுகள் காங்கிரஸ் அனைத்து சமூகங்களையும் ஒரே குடையின் கீழ் வைத்திருந்தாலும் உள்ளூர் அளவில் ஜாதி கணக்கு இருந்தது. டாக்டர் அம்பேத்கர் 1942-ல் அகில இந்திய பட்டியலின கூட்டமைப்பை தொடங்கி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அரசியல் அதிகாரத்தை கோரிய அதே நேரத்தில் ஜாதி ஒழிப்பு நூலில் ஜாதி அமைப்பையே ஒழிக்க வேண்டும் என்று வாதிட்டார்.

1990-ல் மண்டல் ஆணைய பரிந்துரைகள் மூலம் மத்திய அரசு பணிகளில் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27 சதவீத இட ஒதுக்கீடு வந்தது இந்திய அரசியல் போக்கையே மாற்றியது. உத்தரப் பிரதேசம், பீகார் போன்ற மாநிலங்களில் குறிப்பிட்ட சமூகங்களை சார்ந்த கட்சிகள் ஆட்சிக்கு வந்தன.

இன்று ஹரியானா, ராஜஸ்தானில் விவசாய சமூக கட்சிகள், மகாராஷ்டிராவில் இட ஒதுக்கீடு கோரும் இயக்கங்கள், கர்நாடகாவில் பெரிய சமூகங்களின் மடங்களின் செல்வாக்கு, ஆந்திராவில் குறிப்பிட்ட சமூக ஆதரவு கட்சிகள் என ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் இந்த போக்கு தெரிகிறது.

இதற்கிடையில் இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தில் பதிவு பெற்ற கட்சிகள் 2,500-க்கும் மேல். இதில் தேசிய, மாநில அங்கீகாரம் பெற்றவை சில டஜன் மட்டுமே. மீதமுள்ளவை பதிவு பெற்ற அங்கீகரிக்கப்படாத கட்சிகள். இவற்றில் பல தேர்தலில் போட்டியிடுவதே இல்லை. நன்கொடைகளுக்கு வருமான வரி விலக்கு பெறவே சில கட்சிகள் பதிவு செய்யப்படுவதாக தேர்தல் ஆணையமே கவலை தெரிவித்து 2025-ல் நூற்றுக்கணக்கான கட்சிகளை பட்டியலிலிருந்து நீக்கியது.

கிராமத்தை அச்சுறுத்தும் கட்டப் பஞ்சாயத்து

பெரிய கட்சிகளை விட கிராம அளவில் இயங்கும் சிறு சங்கங்களே மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையை பாதிக்கின்றன. தமிழ்நாடு சங்கங்கள் பதிவு சட்டம் 1975-ன் கீழ் ஒரு சில உறுப்பினர்களுடன் ஒரு ஜாதி சங்கத்தை எளிதில் பதிவு செய்யலாம். பல சங்கங்கள் கல்வி உதவி, மருத்துவ உதவி என நல்ல பணிகள் செய்தாலும் சில காலப்போக்கில் அதிகார மையங்களாக மாறுகின்றன.

காவல் நிலையம், நீதிமன்றம் செல்லாமல் தாங்களே தீர்ப்பு சொல்லி அச்சுறுத்தல் மூலம் நடைமுறைப்படுத்துவதே கட்டப் பஞ்சாயத்து. நில தகராறில் சமரசம் என்ற பெயரில் பணம் வசூல், கடன் வசூல் மிரட்டல், காதல் திருமணங்களில் தலையீடு, ஊர் விலக்கு அறிவிப்பு, தொழில் ஒப்பந்தங்களில் கமிஷன் கேட்பது என இதன் வடிவங்கள் பல. "எங்கள் சமூகமே பின்னால் நிற்கிறது" என்ற அச்சுறுத்தல் பாதிக்கப்பட்டவரை புகார் கொடுக்க விடாமல் தடுக்கிறது.

உச்ச நீதிமன்றம் இதை பலமுறை கண்டித்துள்ளது. லதா சிங் வழக்கில் 2006-ல் ஜாதி மாறி திருமணம் செய்தவர்களை மிரட்டுவோர் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்கவும், சக்தி வாஹினி வழக்கில் 2018-ல் கௌரவத்தின் பெயரில் இயங்கும் சட்டவிரோத பஞ்சாயத்துகளை தடுக்க ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் சிறப்பு பிரிவு, பாதுகாப்பு இல்லங்கள் அமைக்கவும் உத்தரவிட்டது.

இந்திய சட்டம் என்ன சொல்கிறது?

இன்றைய சட்டப்படி ஒரு கட்சியை ஜாதிக் கட்சி என்ற காரணத்துக்காக மட்டும் தேர்தல் ஆணையமோ நீதிமன்றமோ நேரடியாக தடை செய்ய முடியாது. ஆனால் ஜாதியை வைத்து வாக்கு கேட்பதும் பகையை தூண்டுவதும் ஏற்கனவே குற்றம்.

பதிவு: மக்கள் பிரதிநிதித்துவ சட்டம் 1951 பிரிவு 29A-ன் கீழ் தேர்தல் ஆணையம் கட்சிகளை பதிவு செய்கிறது. அப்போது அரசியல் சாசனத்துக்கும் மதச்சார்பின்மை, ஜனநாயகம், சோசலிசம் ஆகிய கொள்கைகளுக்கும் விசுவாசமாக இருப்போம் என்று உறுதி அளிக்க வேண்டும். 2002-ல் உச்ச நீதிமன்றம், மோசடியாக பதிவு பெற்றது போன்ற சில சூழல்களை தவிர பதிவை ரத்து செய்ய ஆணையத்துக்கு பொதுவான அதிகாரம் இல்லை என்று தீர்ப்பளித்தது. அதனால்தான் பதிவு ரத்து அதிகாரம் வேண்டும் என்று ஆணையம் பல ஆண்டுகளாக கோரி வருகிறது.

வாக்கு கேட்பது குற்றம்: பிரிவு 123(3)-ன்படி மதம், இனம், ஜாதி, சமூகம், மொழி அடிப்படையில் வாக்கு கேட்பது ஊழல் நடைமுறை. நிரூபிக்கப்பட்டால் வெற்றி செல்லாது. 2017-ல் அபிராம் சிங் வழக்கில் 7 நீதிபதிகள் அமர்வு, வேட்பாளரின் ஜாதி மட்டுமல்ல வாக்காளரின் ஜாதியை குறிப்பிட்டு வாக்கு கேட்பதும் தவறு என்று விளக்கியது. பிரிவு 123(3A) மற்றும் 125 பகையை தூண்டுவதை குற்றமாக்குகின்றன.

குற்றவியல் சட்டங்கள்: பாரதிய நியாய சம்ஹிதா 2023 பிரிவு 196 ஜாதி, மத அடிப்படையில் பகையை தூண்டுவதை குற்றமாக்குகிறது. பட்டியல் சாதியினர், பழங்குடியினர் வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம் 1989 சமூக புறக்கணிப்பு, மிரட்டலுக்கு கடும் தண்டனை வழங்குகிறது. மிரட்டி பணம் பறித்தல் தொடர்பான பிரிவுகள் கட்டப் பஞ்சாயத்துக்கு நேரடியாக பொருந்தும்.

அரசியல் சாசன பிரிவு 19(1)(c) சங்கம் அமைக்கும் உரிமை தருகிறது. பிரிவு 19(4) இறையாண்மை, பொது அமைதிக்காக நியாயமான கட்டுப்பாடு விதிக்க அனுமதிக்கிறது. எனவே ஜாதிக் கட்சிகளை தடை செய்ய வேண்டுமானால் நாடாளுமன்றம் சட்டம் இயற்ற வேண்டும், அது 19(4)-ன் வரம்புக்குள் உள்ளதா என்பதை நீதிமன்றம் ஆய்வு செய்யும்.

உலக நாடுகள் எப்படி கையாளுகின்றன?

பல நாடுகள் இன, மத, பிராந்திய கட்சிகளை சட்டப்படி தடை செய்துள்ளன. ஆனால் தடை மட்டுமே தீர்வல்ல என்பதையும் அவை காட்டுகின்றன.

ருவாண்டா 1994 இனப்படுகொலைக்கு பிறகு 2003 அரசியல் சாசனத்தில் இன அடிப்படையிலான கட்சிகளை தடை செய்தது. வன்முறை கட்டுக்குள் வந்தாலும் எதிர்க்கட்சிகளை ஒடுக்க இந்த விதி பயன்படுவதாக விமர்சனம் உண்டு. கென்யா 2011 அரசியல் கட்சிகள் சட்டத்தில் இன, மத அடிப்படையில் கட்சி அமைக்கக் கூடாது என்றது. ஆனால் நடைமுறையில் கட்சிகள் இன அடையாளத்துடனே பார்க்கப்படுகின்றன.

நைஜீரியா 1999 அரசியல் சாசனம் கட்சியின் பெயர், சின்னம் இன அடையாளம் கொண்டிருக்கக் கூடாது, தலைமையகம் தலைநகரில் இருக்க வேண்டும் என்றது. இந்தோனேசியாவில் பெரும்பாலான மாகாணங்களில் கிளைகள் இருந்தால்தான் தேர்தலில் போட்டியிட முடியும். இந்த பரவல் விதி ஒரு சமூக கட்சி தேசிய அளவில் வளர்வதை தடுக்கிறது.

ஜெர்மனியின் அடிப்படை சட்டம் பிரிவு 21 ஜனநாயகத்தை அழிக்க முயலும் கட்சியை அரசியல் சாசன நீதிமன்றம் மட்டுமே தடை செய்யலாம் என்கிறது. கொள்கை மட்டுமல்ல, அது உண்மையில் ஜனநாயகத்துக்கு ஆபத்தாக மாறும் சாத்தியம் உள்ளதா என்பதையும் நீதிமன்றம் பார்க்கிறது.

இதிலிருந்து மூன்று பாடங்கள் தெரிகின்றன. நேரடி தடையை விட தேசிய அளவில் பரவல் விதி சிறப்பாக வேலை செய்கிறது. தடை விதி தவறாக பயன்படுத்தப்படலாம். தடை செய்தாலும் அடையாளம் மறைவதில்லை, பெயரை மாற்றிக்கொண்டு தொடர்கிறது.

எதிர் தரப்பு வாதங்களையும் கேட்க வேண்டும்

தடையை எதிர்ப்பவர்களின் வாதங்களும் வலுவானவை. பல நூற்றாண்டு ஒடுக்குமுறைக்கு பிறகு பெரிய கட்சிகள் இடம் தராததால்தான் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்கள் தனி அமைப்புகளை உருவாக்கின. அம்பேத்கரின் இயக்கமே உதாரணம் என்கிறார்கள். எது ஜாதிக் கட்சி என்று யார் முடிவு செய்வது? எந்த கட்சியும் விதிகளில் நாங்கள் ஜாதிக் கட்சி என்று எழுதுவதில்லை. பெரிய கட்சிகளும் ஜாதி பார்த்தே வேட்பாளர்களை நிறுத்துகின்றனவே என்பது அவர்களின் கேள்வி. மேலும் இத்தகைய சட்டம் ஆளும் கட்சி எதிர்க்கட்சிகளை ஒடுக்க பயன்படலாம், தடை செய்தாலும் உணர்வு மறையாது மறைமுக இயக்கமாக தொடரலாம் என்ற அச்சமும் உண்டு. அரசியல் சாசன பிரிவு 19(1)(c) வழங்கும் அடிப்படை உரிமையை வன்முறை, பகை தூண்டல் போன்ற தெளிவான காரணமின்றி பறிக்கக் கூடாது என்பது சட்ட நிபுணர்களின் கருத்து.

இரு தரப்பும் ஒரு புள்ளியில் உடன்படுகின்றனர். கட்டப் பஞ்சாயத்து, மிரட்டல், ஆணவக் கொலை, பகை தூண்டலுக்கு எந்த சமரசமும் கூடாது.

சட்டத்துக்கு உட்பட்ட தீர்வுகள் என்ன?

நீதிமன்றம் ஒரே உத்தரவில் கட்சிகளை தடை செய்ய முடியாது என்பதால் கோரிக்கையை நான்கு திசைகளில் முன்வைக்கலாம்.

நாடாளுமன்றத்திடம்: மக்கள் பிரதிநிதித்துவ சட்டத்தை திருத்தி அரசியல் சாசனத்துக்கு எதிராக இயங்கும் கட்சிகளின் பதிவை ரத்து செய்யும் அதிகாரத்தை தேர்தல் ஆணையத்துக்கு வழங்க வேண்டும். கட்சியின் பெயர், சின்னம், கொடியில் ஜாதி பெயரோ அடையாளமோ இருக்கக் கூடாது என்று சட்டம் கொண்டுவர வேண்டும். மாநில கட்சி அங்கீகாரம் பெற பல மாவட்டங்களில் குறைந்தபட்ச வாக்கு பெற வேண்டும் என்ற பரவல் விதியை சேர்க்கலாம்.

தேர்தல் ஆணையத்திடம்: பிரிவு 123(3) மீறல்கள் மீது தேர்தல் காலத்தில் உடனடி நடவடிக்கை, ஜாதி அடிப்படையிலான பிரச்சாரத்தை கண்காணிக்க தனிக் குழு, கணக்கு சமர்ப்பிக்காத கட்சிகளை தொடர்ந்து நீக்குதல்.

மாநில அரசிடம்: சக்தி வாஹினி வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் சொன்ன வழிகாட்டுதல்களை ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் நடைமுறைப்படுத்துதல், கட்டப் பஞ்சாயத்து புகார்களுக்கு தனி புகார் எண், ஜாதி சங்கங்களின் ஆண்டு கணக்குகளை பதிவுத்துறை ஆய்வு செய்து நோக்கத்துக்கு மாறாக இயங்குபவற்றின் பதிவை ரத்து செய்தல், ஜாதி மாறிய திருமண தம்பதிகளுக்கு பாதுகாப்பு இல்லங்கள்.

நீதிமன்றத்திடம்: பொதுநல வழக்கில் கட்சிகளை தடை செய்யுங்கள் என்பதை விட ஏற்கனவே உள்ள சட்டங்களை முறையாக நடைமுறைப்படுத்த உத்தரவு, கட்டப் பஞ்சாயத்து வழக்குகளின் நிலை குறித்து அறிக்கை கேட்பது போன்ற நீதிமன்றம் வழங்கக்கூடிய உத்தரவுகளை கேட்பது பயனளிக்கும். இதற்கு அனுபவம் வாய்ந்த வழக்கறிஞரின் ஆலோசனை அவசியம்.

சட்டத்தை விட வலுவானது மக்கள் மனமாற்றம். ஜாதி பார்த்து வாக்களிக்க மாட்டோம், கட்டப் பஞ்சாயத்துக்கு பணிய மாட்டோம், பாதிக்கப்பட்டவருக்கு துணை நிற்போம் என்ற உறுதி எந்த சட்டத்தையும் விட விரைவாக மாற்றம் கொண்டுவரும்.

பெரியார் பிறந்த மண், அம்பேத்கரின் சிந்தனை வேரூன்றிய மண் தமிழகம். ஜாதி ஒழிப்பில் நாட்டுக்கே வழிகாட்டிய இந்த மாநிலம் ஜாதி அரசியலை சட்டத்தின் வழியில் கட்டுப்படுத்துவதிலும் முன்னோடியாக இருக்க முடியும். கிராமத்தில் கட்டப் பஞ்சாயத்தால் பாதிக்கப்படும் ஒரு சாதாரண மனிதருக்கு அவர் எந்த ஜாதியாக இருந்தாலும் காவல் நிலைய கதவும் நீதிமன்ற கதவும் அச்சமின்றி திறந்திருக்க வேண்டும். அதுவே உண்மையான ஜனநாயகம்.