இந்த ஆண்டு மட்டும் அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய 500 நிறுவனங்களின் பட்டியலில் உள்ள வாரியங்களில் சாதனை அளவாக 16 இந்திய ஆண்கள் இயக்குநர்களாக இணைந்துள்ளனர். வால்மார்ட், சவுத்வெஸ்ட் வான்வழி நிறுவனம், வெஸ்டர்ன் டிஜிட்டல் போன்ற முன்னணி நிறுவனங்களில் அவர்கள் பதவி பெற்றுள்ளனர். ஐஎஸ்எஸ்-கார்ப்பரேட் மற்றும் எக்குலர் ஆய்வு நிறுவனங்களின் தரவுகள் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. வெள்ளை ஆண்கள் மற்றும் பெண்களைத் தவிர, வேறு எந்தக் குழுவையும் விட இந்திய ஆண்கள் அதிக இடங்களைப் பெற்றுள்ளனர்.

இது திடீர் உயர்வு அல்ல, நீண்டகால மாற்றத்தின் உச்சம். 2018-ல் இருந்து பெரிய 500 நிறுவனங்களின் வாரியங்களில் இந்திய ஆண்களின் பங்கு மூன்று மடங்காகியுள்ளது. பெண்கள், கருப்பின மற்றும் ஹிஸ்பானிக் இயக்குநர்களின் வளர்ச்சியை விட இது வேகமானது என்று ஜேம்ஸ் ட்ரூரி பார்ட்னர்ஸ் தரவு கூறுகிறது.

இதற்கு முக்கியக் காரணம், நிறுவனங்கள் இப்போது தலைமைச் செயல் அதிகாரி அனுபவம் அல்லது இலாப நட்டத்தை நேரடியாகக் கையாண்ட அனுபவம் உள்ளவர்களை விரும்புவதுதான். அமெரிக்காவில் பல தசாப்தங்களாகப் பணியாற்றிய பல இந்தியத் தலைவர்களிடம் இந்தத் தகுதி உள்ளது. பெரிய 500 நிறுவன வாரியங்களில் உள்ள 184 இந்திய ஆண்களில் 77 விழுக்காட்டினர் இலாப நட்டப் பொறுப்புடன் பணியாற்றியவர்கள். மூன்றில் இரண்டு பங்கு பேர் தலைமைச் செயல் அதிகாரியாக இருந்தவர்கள்.

இந்த ஆண்டு இணைந்தவர்களிலும் அதே போக்கு உள்ளது. மூன்றில் இரண்டு பங்கு பேர் தற்போதைய அல்லது முன்னாள் தலைமைச் செயல் அதிகாரிகள். ஸ்ட்ரைக்கர், லிண்டே நிறுவனங்களின் உயர் நிர்வாகிகள் மற்றும் ஆல்பர்ட்சன்ஸ் நிறுவனத்தின் முன்னாள் தலைவர் ஆகியோர் இதில் அடங்குவர்.

பன்முகத்தன்மை, சமத்துவம், உள்ளடக்கம் ஆகிய கொள்கைகளில் இருந்து பல நிறுவனங்கள் விலகினாலும், வாரியங்கள் தொடர்ந்து மாறி வருகின்றன. இன்று சுமார் ஒரு டஜன் புகழ்பெற்ற நிறுவனங்களை இந்திய ஆண்கள் வழிநடத்துகின்றனர். ஆல்பபெட், மைக்ரோசாப்ட், பிராக்டர் அண்ட் கேம்பிள் போன்றவை இதில் அடங்கும்.

ஆனால் இந்தியப் பெண்களுக்கு இதே அளவு முன்னேற்றம் கிடைக்கவில்லை. காரணம், அவர்கள் தலைமைச் செயல் அதிகாரியாகும் வாய்ப்பு குறைவு. விதிவிலக்காக, பெப்சிகோவின் முன்னாள் தலைவர் இந்திரா நூயி ஹனிவெல் வாரியத்திலும், கேப் நிறுவனத்தின் முன்னாள் தலைவர் சோனியா சிங்கல் டிராக்டர் சப்ளை வாரியத்திலும் இந்த ஆண்டு இணைந்துள்ளனர்.

வீம் மென்பொருள் நிறுவனத்தின் தலைவர் ஆனந்த் ஈஸ்வரன், 53 வயதானவர், 30 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்தியாவில் இருந்து அமெரிக்கா வந்தவர். இந்த ஆண்டு ஏப்ரலில் எஃப்5 தொழில்நுட்ப நிறுவன வாரியத்தில் சேர்ந்தார். 1960-களில் குடியேற்ற விதிகள் தளர்த்தப்பட்ட பிறகு வந்த ஒவ்வொரு தலைமுறை இந்திய நிர்வாகிகளும், முந்தைய தலைமுறையின் வெற்றியின் மீது கட்டமைக்கிறார்கள் என்கிறார் அவர்.

அமெரிக்கா வர விரும்பும் இந்தியர்கள், தங்கள் நாட்டில் பல இலட்சம் பேருடன் சிறந்த கல்லூரிகளுக்காகப் போட்டியிட வேண்டும், தொடக்க நிலை வேலைகளில் இருந்து படிப்படியாக உயர வேண்டும் என்றும், இந்தக் கடுமையான வடிகட்டுதல்களே அபாயத்தை எதிர்கொள்ளும், உறுதியான தலைவர்களை உருவாக்குகின்றன என்றும் அவர் கூறினார்.

ஆரம்பகால முன்னோடிகளில் ராஜ் குப்தா முக்கியமானவர். 1999-ல் ரோம் அண்ட் ஹாஸ் என்ற வேதிப்பொருள் நிறுவனத்தின் தலைவரானபோது, பெரிய 500 நிறுவனத்தின் தலைவரான மூன்றாவது இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் ஆனார். ஹெச்பி, டூபாண்ட் உட்பட 15 பொது வாரியங்களிலும் 7 தனியார் வாரியங்களிலும் பணியாற்றியுள்ளார். தனது முதல் வாரிய அனுபவம் பிலடெல்பியாவில் உள்ள ஒரு சிறப்பு வாயு நிறுவனத்தில் கிடைத்ததாகவும், கூட்டங்களில் அதிகம் பேச வேண்டும், நல்ல யோசனைகளைத் தனிப்பட்ட உரையாடலில் மட்டும் வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்று வழிகாட்டிகள் கற்றுக்கொடுத்ததாகவும் அவர் கூறுகிறார். இப்போது 80 வயதாகும் அவர் வார்டன் மற்றும் ஹார்வர்டில் பாடம் நடத்துகிறார்.

ரகேஷ் சச்தேவ் போன்றவர்களின் பாதையும் இதே போன்றது. 1981-ல் கம்மின்ஸ் நிறுவனத்தில் மூத்த பொறியாளராகத் தொடங்கி, ஆர்வின் மெரிட்டர் நிறுவனத்தில் நிதித் தலைவர் மற்றும் ஆசிய பசிபிக் தலைவர் ஆனார். 2008 நிதி நெருக்கடியின்போது சிக்மா-ஆல்ட்ரிச் உயிரித் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்திற்குச் சென்று, நிதித் தலைவரில் இருந்து 2010-ல் தலைமைச் செயல் அதிகாரியாக உயர்ந்தார். தற்போது 70 வயதாகும் அவர் ஆக்சால்டா வண்ணப்பூச்சு நிறுவனத்தின் தலைவர். அது டச்சு நிறுவனமான அக்ஸோ நோபலுடன் இணைய உள்ளது, புதிய நிறுவனத்தின் தலைவராகவும் அவரே இருப்பார். இந்தியர்கள் தங்கள் தொழிலில் சிறப்பாகச் செயல்பட்டதாலேயே வாரியங்களில் மதிப்புமிக்கவர்களாக மாறியுள்ளனர் என்கிறார் அவர்.

இந்த வெற்றி முழு ஆசிய சமூகத்தின் நிலையை மறைத்துவிடக் கூடாது என்று ஆசிய அமெரிக்க அறக்கட்டளையின் தலைவர் நார்மன் சென் எச்சரிக்கிறார். கிழக்கு ஆசிய நிர்வாகிகளுக்கு இன்னும் "மூங்கில் கூரை" எனப்படும் தடை உள்ளது என்கிறார்.

அதே நேரத்தில், அமெரிக்காவில் குடியேற்றக் கட்டுப்பாடுகள் இறுக்கமாகி வருகின்றன. தொழில்நுட்பம் மற்றும் மருத்துவத் துறைகளில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் திறன் பணியாளர் நுழைவு இசைவுக்கு (எச்-1பி) ஒரு இலட்சம் டாலர் கட்டணம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. இது நீதிமன்றத்தில் சவாலைச் சந்திக்கிறது. 2024 நிதியாண்டில் அனுமதிக்கப்பட்ட இத்தகைய மனுக்களில் 71 விழுக்காடு இந்தியாவில் பிறந்தவர்களுடையது. பெரும்பாலான உயர்மட்ட இந்தியத் தலைவர்கள் மாணவர் இசைவில் வந்து, பின்னர் இந்தப் பணி இசைவில் பணியாற்றியவர்களே.

இந்தியாஸ்போரா அமைப்பின் செயல் இயக்குநர் சஞ்சீவ் ஜோஷிபுரா, "உலகின் சிறந்த திறமைகளை ஈர்க்கும் முதன்மை மையமாக அமெரிக்கா தொடர விதிகள் தடையாக இருக்கக் கூடாது" என்கிறார்.

இறுதியாக, ஆனந்த் ஈஸ்வரன், இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையே அமெரிக்க வணிகச் சவால்களுக்கு நல்ல பயிற்சி என்கிறார். இந்தியாவில் ஒரு மாநில எல்லையைத் தாண்டினாலே மொழி, கலாச்சாரம், சமூக விதிகள் மாறும். "உங்கள் அருகில் அமர்ந்திருப்பவர் முற்றிலும் வேறுபட்ட அனுமானங்களுடன் வேலை செய்கிறார் என்பதை நீங்கள் கற்றுக்கொள்கிறீர்கள். அதைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால் எதுவும் நடக்காது. அதுவே உங்கள் தலைமைப் பாணியை வடிவமைக்கிறது" என்கிறார் அவர்.